Standstill — definicja

Standstill to umowa z wierzycielem o czasowym powstrzymaniu się od egzekucji i wypowiadania umów, dająca firmie czas na przygotowanie rozwiązania.

Zwykle obejmuje 60–180 dni i wymaga w zamian pełnej przejrzystości informacyjnej wobec wierzycieli.

Jest tańszą i szybszą alternatywą wobec postępowania sądowego, jeśli wierzycieli jest niewielu.